Herakleion Crete Trial Monitoring - 5/11/2026

November 06, 2026

Trial Monitoring

Crete Criminalisation

On 5 November 2026, a trial observer from BVMN monitored first instance hearings before the One-Member Appeals Court of Eastern Crete in Heraklion. A total of 12 cases involving 15 defendants were monitored. Most defendants were nationals of South Sudan.

The trial observer was present to assess compliance with Article 6 of the European Convention on Human Rights (ECHR) and relevant provisions of Greek criminal procedure, with particular attention to effective legal representation, interpretation, the assessment of evidence, and procedural safeguards for defendants whose minority was in question.

Of the 12 cases, four were examined on their merits, resulting in three convictions and one acquittal on the charge of illegal transport. The remaining eight cases were postponed.

Legal representation

In eight cases defendants were represented by private lawyers, while in the other four cases lawyers were state-appointed on the very same day of the hearing. The Court granted the state-appointed lawyers time to study the case file and speak with their clients, and interpreters were made available to facilitate communication between the lawyers and the defendants during this preparation. 

The state-appointed lawyers seemed to make an effort and to pay attention to the cases. In one case, the state-appointed lawyer identified crucial discrepancies in the case file, which ultimately led to the defendant’s acquittal on the charge of illegal transport.

However, no separate space was provided for consultations between state-appointed lawyers and their clients. These consultations therefore took place in the courtroom, without any privacy and under police surveillance. In addition to that, the noise in an already crowded courtroom made the proceedings even harder to follow for everyone involved. This highlights the importance of ensuring confidential communication between defence and defendants with sufficient time and resources to prepare the defence. 

Interpretation

State-appointed interpreters in English and Arabic were available, and the quality of the interpretation was good. Defendants from South Sudan were able to communicate in English. 

In one case, a defence witness spoke only Nuer, while the defendant could communicate well in English. The Court accepted interpretation from Nuer into English and then into Greek, and vice versa. The Nuer interpreter was not an official court interpreter but a person who came to court in solidarity brought to the court by the defendant. 

While this enabled the witness’s testimony to be heard, it depended entirely on the defendant’s ability to find someone willing to help. Despite the growing number of Nuer-speaking defendants appearing before courts in Crete, no Nuer interpreters are available in the court’s catalogue of interpreters. As a result, Nuer-speaking defendants who are not able to arrange interpretation themselves, or to communicate in another language, risk being tried in proceedings they cannot understand. This is incompatible with Article 6 ECHR, which guarantees the right to the free assistance of an interpreter where a defendant cannot understand or speak the language used in court. The responsibility for ensuring such interpretation lies with the authorities, not with defendants or individuals acting in solidarity.

Duration of proceedings 

The cases which were examined on their merits lasted from 20 to 35 minutes each. The Court asked very few questions about the way they were forced to drive the boat to both the witnesses and the defendants, while in some cases, the Prosecutor asked further questions. The hearing took place in a very crowded and noisy courtroom.

Postponements

In eight cases, the defence requested for a postponement of the hearing, and the request was granted. The grounds included securing the presence of witnesses, submitting further evidence and, in some cases, the defence lawyer’s unavailability to attend the hearing. In all eight cases, the pretrial detention was prolonged.

While postponements may be necessary to allow the defence to present supportive evidence for the case, the prolongation of pre-trial detention in these cases creates a much longer period of imprisonment and highlights the importance of minimising delays. 

Claims and objections

In almost all cases, the defence raised claims regarding the lack of jurisdiction of the Greek courts, coercive circumstances (the defendants having been forced to steer the boat), the exclusion of asylum seekers and refugees from the scope of Law 5038/2023, the absence of intent (mens rea), and the absence of profit. 

In some cases, the defence objected to the use of pre-trial witness statements and requested that they not be taken into account by the court, as the witnesses were not notified to appear and examined at the trial.

With the exception of the claim concerning the absence of profit, none of the claims and objections were accepted by the Court. The Court did not provide legal reasoning for rejecting them.

The rejection of claims and objections without legal reasoning raises serious concerns regarding compliance with article 6 ECHR. The right to a fair trial requires courts to make individual assessments and give reasonings for their decisions, in order to demonstrate that the parties’ arguments have actually been examined. Reasoned decisions are also important for defendants to be able to exercise their right of appeal effectively. 

Evidence

In two cases, defence witnesses testified, both of whom had travelled on the same boat as the defendant. In one case, the witness’ testimony was in contradiction with the defendant’s claims and indicated inconsistencies in the case.  In two cases concerning claims of minority, the defence submitted a non-original document to claim the defendant’s age. The defence requested and was granted a postponement in order to submit original documents issued by the competent authorities.

Trial observers note that requiring original documents as the threshold for considering a claim of minority creates significant barriers for defendants, most of whom are being held in pre-trial detention. Detained defendants have very limited means to contact family members or authorities in their countries of origin, and to obtain, legalise and transmit official documents. Rather than focusing on the formal value of the documents submitted, the Court should prioritise the assessment of the defendant’s true age. 

Prosecuting a possible minor with adult criminal proceedings raises concerns regarding compliance with Article 6 ECHR, as well as with international law provisions on children’s rights, including the UN Convention on the Rights of the Child. 

In one case, the defendant had photographs of the person who was steering the boat, as well as the written communication with the smugglers, stored on his phone, which was confiscated upon arrival. The defence asked for a technical examination of the device, but the Court did not order it. Nevertheless, a short pause was granted for the submission of further documentary evidence.

This evidence could have directly identified the person responsible for steering the boat and support the defendant’s position. The examination of such evidence is essential to an individualised assessment of each case, in particular where the defendants claim to have been forced or wrongly identified. Refusing to order a technical examination of the device may suggest that priority was given to concluding the proceedings quickly instead of doing an in-depth examination of the case. This is in contradiction with article 6 ECHR, which guarantees defendants an effective opportunity to present their defence, including the evidence capable of supporting it.

In some cases, the defendants submitted documents attesting their good behavior in prison, participating in reintegration programmes such as Epanodos, or certificates of employment during the pre-trial detention period.

Sentences

Of the four cases heard on their merits, three resulted in convictions for illegal transport. In the fourth case, the defendant was acquitted of the accusation of illegal transport on the grounds of reasonable doubt, following discrepancies between the photographs of suspects shown to the witnesses upon arrival. He was only found guilty of illegal entry and sentenced to three months imprisonment, which had already served in pre-trial detention.

In the remaining three cases, the defendants were convicted of attempted illegal transport and attempted illegal entry. In two of these cases, the boat had never entered Greek territorial waters, and the defence raised an objection regarding the lack of jurisdiction of the Greek courts. The Court rejected the objection despite the Prosecutor’s recommendation of acquittal on the basis of reasonable doubt. In all three cases, the Court accepted that the defendants had not acted for profit and recognised the mitigating circumstances of a previously lawful life. In one case, the Court also took into account that the defendant was under 21 years old at the time of the offence.   

In all three cases, the sentence was calculated as a base of three years’ imprisonment, plus one additional year for each person transported and one month for the illegal entry. This resulted in total sentences of 35 years and 1 month, 42 years and 1 month, and 68 years and 1 month respectively. In each case, the sentence to be served was set at 10 years’ imprisonment.

General observations

The hearing took place in a very crowded and noisy courtroom. State-appointed lawyers communicated with their clients inside the courtroom, under police surveillance, raising concerns about the confidentiality of lawyer-client communication. The Court and the Prosecutor appeared unfamiliar with migration context and circumstances, and there was little to no reasoning for rejecting claims and objections raised by defence. 

Nevertheless, the sentences imposed were comparatively low, and mitigating circumstances were recognised relatively readily. State-appointed lawyers appeared to make an effort and to pay attention to their cases. The only acquittal on the charge of illegal transport resulted from identifying crucial discrepancies in the case file. Issues identified previously such as absence of Nuer interpreters in the catalogues despite the dire need for it and issues with evidence regarding the threshold for age- assessment and the rejection of requests of in-depth assessment of the evidence. 

—------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Στις 5 Νοεμβρίου 2026, παρατηρήτρια δικών του BVMN παρακολούθησε πρωτοβάθμιες ακροαματικές διαδικασίες ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Ανατολικής Κρήτης στο Ηράκλειο. Συνολικά παρακολουθήθηκαν 12 υποθέσεις που αφορούσαν 15 κατηγορουμένους. Οι περισσότεροι κατηγορούμενοι ήταν υπήκοοι Νότιου Σουδάν.

Η παρατηρήτρια βρέθηκε στο δικαστήριο με σκοπό να αξιολογήσει τη συμμόρφωση με το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και τις σχετικές διατάξεις της ελληνικής ποινικής δικονομίας, με ιδιαίτερη έμφαση στην αποτελεσματική νομική εκπροσώπηση, τη διερμηνεία, την αξιολόγηση των αποδεικτικών στοιχείων και τις δικονομικές εγγυήσεις για κατηγορουμένους των οποίων η ανηλικότητα αμφισβητούνταν.

Από τις 12 υποθέσεις, οι τέσσερις εξετάστηκαν κατ’ ουσίαν, με αποτέλεσμα τρεις καταδίκες και μία αθώωση ως προς την κατηγορία της παράνομης μεταφοράς. Οι υπόλοιπες οκτώ υποθέσεις αναβλήθηκαν.

Νομική εκπροσώπηση

Σε οκτώ υποθέσεις, οι κατηγορούμενοι εκπροσωπήθηκαν από ιδιώτες δικηγόρους, ενώ στις υπόλοιπες τέσσερις οι δικηγόροι διορίστηκαν από το κράτος την ίδια ημέρα της ακροαματικής διαδικασίας. Το Δικαστήριο χορήγησε στους διορισμένους από το κράτος δικηγόρους χρόνο για να μελετήσουν τη δικογραφία και να συνομιλήσουν με τους εντολείς τους, ενώ διατέθηκαν διερμηνείς προκειμένου να διευκολυνθεί η επικοινωνία μεταξύ δικηγόρων και κατηγορουμένων κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας.

Οι διορισμένοι από το κράτος δικηγόροι φάνηκε να καταβάλλουν προσπάθεια και να επιδεικνύουν προσοχή στις υποθέσεις τους. Σε μία υπόθεση, ο διορισμένος από το κράτος δικηγόρος εντόπισε κρίσιμες αντιφάσεις στη δικογραφία, οι οποίες τελικά οδήγησαν στην αθώωση του κατηγορουμένου ως προς την κατηγορία της παράνομης μεταφοράς.

Ωστόσο,, οι συναντήσεις μεταξύ δικηγόρων και εντολέων τους πραγματοποιήθηκαν εντός της αίθουσας του δικαστηρίου, χωρίς καμία ιδιωτικότητα και υπό την επιτήρηση της αστυνομίας. Επιπλέον, ο θόρυβος σε μια ήδη ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα δυσχέραινε ακόμη περισσότερο την παρακολούθηση της διαδικασίας για όλους τους παρευρισκόμενους.

Το γεγονός αυτό αναδεικνύει τη σημασία της διασφάλισης εμπιστευτικής επικοινωνίας μεταξύ υπεράσπισης και κατηγορουμένων, καθώς και της παροχής επαρκούς χρόνου και πόρων για την προετοιμασία της υπεράσπισης.

Διερμηνεία

Διερμηνείς αγγλικής και αραβικής γλώσσας ήταν παρόντες, ενώ η ποιότητα της διερμηνείας ήταν καλή. Οι κατηγορούμενοι από το Νότιο Σουδάν ήταν σε θέση να επικοινωνήσουν στα αγγλικά.

Σε μία υπόθεση, ένας μάρτυρας υπεράσπισης μιλούσε αποκλειστικά τη γλώσσα Νούερ, ενώ ο κατηγορούμενος μπορούσε να επικοινωνήσει επαρκώς στα αγγλικά. Το Δικαστήριο αποδέχθηκε τη διερμηνεία από τη γλώσσα Νούερ στα αγγλικά και στη συνέχεια στα ελληνικά, καθώς και την αντίστροφη διαδικασία. Ο διερμηνέας της γλώσσας Νούερ δεν ήταν επίσημος δικαστικός διερμηνέας, αλλά ένα πρόσωπο που προσήλθε στο δικαστήριο σε ένδειξη αλληλεγγύης, κατόπιν πρωτοβουλίας του κατηγορουμένου.

Παρότι με αυτόν τον τρόπο κατέστη δυνατή η ακρόαση της μαρτυρίας, η διαδικασία εξαρτήθηκε αποκλειστικά από τη δυνατότητα του κατηγορουμένου να βρει κάποιον πρόθυμο να τον βοηθήσει. Παρά τον αυξανόμενο αριθμό κατηγορουμένων που ομιλούν τη γλώσσα Νούερ και εμφανίζονται ενώπιον των δικαστηρίων της Κρήτης, δεν υπάρχουν διερμηνείς της συγκεκριμένης γλώσσας στον κατάλογο διερμηνέων του δικαστηρίου.

Ως αποτέλεσμα, οι κατηγορούμενοι που ομιλούν τη γλώσσα Νούερ και δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσουν οι ίδιοι διερμηνεία ή να επικοινωνήσουν σε κάποια άλλη γλώσσα, κινδυνεύουν να δικαστούν στο πλαίσιο διαδικασιών τις οποίες δεν μπορούν να κατανοήσουν.

Η πρακτική αυτή είναι ασύμβατη με το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα δωρεάν συνδρομής διερμηνέα για κάθε κατηγορούμενο που δεν κατανοεί ή δεν ομιλεί τη γλώσσα που χρησιμοποιείται στο δικαστήριο. Η ευθύνη για τη διασφάλιση της διερμηνείας ανήκει στις αρμόδιες αρχές και όχι στους κατηγορουμένους ή σε άτομα που ενεργούν στο πλαίσιο πρωτοβουλιών αλληλεγγύης.

Διάρκεια των διαδικασιών

Οι υποθέσεις που εξετάστηκαν κατ’ ουσίαν διήρκεσαν από 20 έως 35 λεπτά η καθεμία. Το Δικαστήριο υπέβαλε ελάχιστες ερωτήσεις τόσο στους μάρτυρες όσο και στους κατηγορουμένους σχετικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες εξαναγκάστηκαν να οδηγήσουν το σκάφος, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις ο Εισαγγελέας υπέβαλε πρόσθετες ερωτήσεις.

Η ακροαματική διαδικασία πραγματοποιήθηκε σε μια ιδιαίτερα πολυπληθή και θορυβώδη αίθουσα του δικαστηρίου.

Αναβολές

Σε οκτώ υποθέσεις, η υπεράσπιση υπέβαλε αίτημα αναβολής της ακροαματικής διαδικασίας, το οποίο έγινε δεκτό. Οι λόγοι περιλάμβαναν την εξασφάλιση της παρουσίας μαρτύρων, την προσκόμιση πρόσθετων αποδεικτικών στοιχείων και, σε ορισμένες περιπτώσεις, την αδυναμία του συνηγόρου υπεράσπισης να παραστεί στη δικάσιμο. Και στις οκτώ υποθέσεις, η προσωρινή κράτηση των κατηγορουμένων παρατάθηκε.

Παρότι οι αναβολές ενδέχεται να είναι αναγκαίες προκειμένου να δοθεί στην υπεράσπιση η δυνατότητα να προσκομίσει υποστηρικτικά αποδεικτικά στοιχεία, η παράταση της προσωρινής κράτησης στις συγκεκριμένες υποθέσεις συνεπάγεται σημαντικά μεγαλύτερο διάστημα εγκλεισμού και αναδεικνύει τη σημασία της ελαχιστοποίησης των καθυστερήσεων.

Ισχυρισμοί και ενστάσεις

Σχεδόν σε όλες τις υποθέσεις, η υπεράσπιση προέβαλε ισχυρισμούς σχετικά με την έλλειψη δικαιοδοσίας των ελληνικών δικαστηρίων, την κατάσταση ανάγκης (καθώς οι κατηγορούμενοι ισχυρίζονταν ότι είχαν εξαναγκαστεί να αναλάβουν τον χειρισμό του σκάφους), την εξαίρεση των αιτούντων άσυλο και των προσφύγων από το πεδίο εφαρμογής του Ν. 5038/2023, την απουσία δόλου (mens rea) και την απουσία οικονομικού οφέλους.

Σε ορισμένες υποθέσεις, η υπεράσπιση προέβαλε αντιρρήσεις ως προς τη χρήση προανακριτικών καταθέσεων μαρτύρων και ζήτησε να μη ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο, καθώς οι συγκεκριμένοι μάρτυρες δεν είχαν κλητευθεί ώστε να εμφανιστούν και να εξεταστούν κατά την ακροαματική διαδικασία.

Με εξαίρεση τον ισχυρισμό περί απουσίας οικονομικού οφέλους, κανένας από τους ισχυρισμούς και τις ενστάσεις δεν έγινε δεκτός από το Δικαστήριο. Το Δικαστήριο δεν παρείχε νομική αιτιολογία για την απόρριψή τους.

Η απόρριψη ισχυρισμών και ενστάσεων χωρίς νομική αιτιολογία εγείρει σοβαρές ανησυχίες ως προς τη συμμόρφωση με το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ. Το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη απαιτεί από τα δικαστήρια να προβαίνουν σε εξατομικευμένη αξιολόγηση και να αιτιολογούν τις αποφάσεις τους, ώστε να καταδεικνύεται ότι τα επιχειρήματα των διαδίκων έχουν πράγματι εξεταστεί. Οι αιτιολογημένες αποφάσεις είναι επίσης σημαντικές προκειμένου οι κατηγορούμενοι να μπορούν να ασκήσουν αποτελεσματικά το δικαίωμα έφεσης.

Αποδεικτικά στοιχεία

Σε δύο υποθέσεις κατέθεσαν μάρτυρες υπεράσπισης, οι οποίοι είχαν ταξιδέψει με το ίδιο σκάφος με τον κατηγορούμενο. Σε μία από τις υποθέσεις, η μαρτυρία του μάρτυρα ερχόταν σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς του κατηγορουμένου και ανέδειξε ασυνέπειες στην υπόθεση.

Σε δύο υποθέσεις στις οποίες προβλήθηκαν ισχυρισμοί περί ανηλικότητας, η υπεράσπιση προσκόμισε μη πρωτότυπο έγγραφο προς απόδειξη της ηλικίας του κατηγορουμένου. Η υπεράσπιση ζήτησε και έλαβε αναβολή, προκειμένου να προσκομίσει πρωτότυπα έγγραφα εκδοθέντα από τις αρμόδιες αρχές.

Οι παρατηρητές των δικών επισημαίνουν ότι η απαίτηση προσκόμισης πρωτότυπων εγγράφων ως προϋπόθεση για την εξέταση ισχυρισμού περί ανηλικότητας δημιουργεί σημαντικά εμπόδια για τους κατηγορουμένους, οι περισσότεροι από τους οποίους βρίσκονται υπό προσωρινή κράτηση. Οι κρατούμενοι κατηγορούμενοι έχουν εξαιρετικά περιορισμένες δυνατότητες επικοινωνίας με τα μέλη των οικογενειών τους ή τις αρχές στις χώρες καταγωγής τους, καθώς και εξασφάλισης, επικύρωσης και αποστολής επίσημων εγγράφων.

Αντί να επικεντρώνεται στην τυπική αποδεικτική ισχύ των εγγράφων που προσκομίζονται, το Δικαστήριο θα πρέπει να δίνει προτεραιότητα στην εξακρίβωση της πραγματικής ηλικίας του κατηγορουμένου.

Η δίωξη ενός προσώπου που ενδέχεται να είναι ανήλικο με βάση τις διαδικασίες της ποινικής δικαιοσύνης ενηλίκων εγείρει ζητήματα συμμόρφωσης με το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, καθώς και με τις διατάξεις του διεθνούς δικαίου για τα δικαιώματα του παιδιού, συμπεριλαμβανομένης της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού.

Σε μία υπόθεση, ο κατηγορούμενος είχε αποθηκευμένες στο κινητό του τηλέφωνο φωτογραφίες του προσώπου που οδηγούσε το σκάφος, καθώς και γραπτή επικοινωνία με τους διακινητές. Το κινητό του είχε κατασχεθεί κατά την άφιξή του. Η υπεράσπιση ζήτησε τη διενέργεια τεχνικής εξέτασης της συσκευής, ωστόσο το Δικαστήριο δεν διέταξε τη διενέργειά της. Παρ’ όλα αυτά, χορηγήθηκε σύντομη διακοπή προκειμένου να προσκομιστούν πρόσθετα έγγραφα αποδεικτικά στοιχεία.

Τα συγκεκριμένα στοιχεία θα μπορούσαν να ταυτοποιήσουν άμεσα το πρόσωπο που ήταν υπεύθυνο για τον χειρισμό του σκάφους και να ενισχύσουν τη θέση του κατηγορουμένου. Η εξέταση τέτοιων αποδεικτικών στοιχείων είναι απαραίτητη για την εξατομικευμένη αξιολόγηση κάθε υπόθεσης, ιδίως όταν οι κατηγορούμενοι ισχυρίζονται ότι εξαναγκάστηκαν ή ότι ταυτοποιήθηκαν εσφαλμένα.

Η άρνηση του Δικαστηρίου να διατάξει τεχνική εξέταση της συσκευής ενδέχεται να υποδηλώνει ότι δόθηκε προτεραιότητα στην ταχεία ολοκλήρωση της διαδικασίας αντί στην εις βάθος εξέταση της υπόθεσης. Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα των κατηγορουμένων να έχουν ουσιαστική δυνατότητα παρουσίασης της υπεράσπισής τους, συμπεριλαμβανομένης της προσκόμισης αποδεικτικών στοιχείων που μπορούν να την υποστηρίξουν.

Σε ορισμένες υποθέσεις, οι κατηγορούμενοι προσκόμισαν έγγραφα που πιστοποιούσαν την καλή διαγωγή τους στη φυλακή, τη συμμετοχή τους σε προγράμματα κοινωνικής επανένταξης, όπως το πρόγραμμα της Επανόδου, ή βεβαιώσεις απασχόλησης κατά τη διάρκεια της προσωρινής κράτησής τους.

Ποινές

Από τις τέσσερις υποθέσεις που εξετάστηκαν κατ’ ουσίαν, οι τρεις κατέληξαν σε καταδίκες για παράνομη μεταφορά.

Στην τέταρτη υπόθεση, ο κατηγορούμενος αθωώθηκε από την κατηγορία της παράνομης μεταφοράς λόγω αμφιβολιών, έπειτα από τον εντοπισμό αποκλίσεων μεταξύ των φωτογραφιών των υπόπτων που είχαν επιδειχθεί στους μάρτυρες κατά την άφιξή τους. Κρίθηκε ένοχος μόνο για παράνομη είσοδο στη χώρα και καταδικάστηκε σε φυλάκιση τριών μηνών, ποινή την οποία είχε ήδη εκτίσει κατά τη διάρκεια της προσωρινής του κράτησης.

Στις υπόλοιπες τρεις υποθέσεις, οι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν για απόπειρα παράνομης μεταφοράς και απόπειρα παράνομης εισόδου. Σε δύο από αυτές τις υποθέσεις, το σκάφος δεν είχε εισέλθει ποτέ στα ελληνικά χωρικά ύδατα και η υπεράσπιση προέβαλε ένσταση έλλειψης δικαιοδοσίας των ελληνικών δικαστηρίων.

Το Δικαστήριο απέρριψε την ένσταση, παρά την εισαγγελική πρόταση για αθώωση λόγω αμφιβολιών. Και στις τρεις υποθέσεις, το Δικαστήριο αναγνώρισε ότι οι κατηγορούμενοι δεν είχαν ενεργήσει με σκοπό το κέρδος και αναγνώρισε ως ελαφρυντική περίσταση τον πρότερο σύννομο βίο τους. Σε μία υπόθεση, το Δικαστήριο έλαβε επίσης υπόψη ότι ο κατηγορούμενος ήταν κάτω των 21 ετών κατά τον χρόνο τέλεσης της πράξης.

Και στις τρεις υποθέσεις, η ποινή υπολογίστηκε με βάση τρία έτη φυλάκισης, συν ένα επιπλέον έτος για κάθε μεταφερόμενο άτομο και έναν μήνα για την παράνομη είσοδο στη χώρα.

Οι συνολικές ποινές ανήλθαν σε:

• 35 έτη και 1 μήνα φυλάκισης,

• 42 έτη και 1 μήνα φυλάκισης,

• 68 έτη και 1 μήνα φυλάκισης.

Σε κάθε περίπτωση, η εκτιτέα ποινή ορίστηκε σε 10 έτη φυλάκισης.

Γενικές παρατηρήσεις

Η ακροαματική διαδικασία πραγματοποιήθηκε σε μια ιδιαίτερα πολυπληθή και θορυβώδη αίθουσα του δικαστηρίου. Οι διορισμένοι από το κράτος δικηγόροι επικοινωνούσαν με τους εντολείς τους εντός της αίθουσας, υπό την επιτήρηση της αστυνομίας, γεγονός που εγείρει ανησυχίες σχετικά με την εμπιστευτικότητα της επικοινωνίας μεταξύ δικηγόρου και εντολέα.

Το Δικαστήριο και ο Εισαγγελέας φάνηκαν να μην είναι εξοικειωμένοι με το μεταναστευτικό πλαίσιο και τις σχετικές συνθήκες, ενώ υπήρξε ελάχιστη έως μηδενική αιτιολόγηση για την απόρριψη των ισχυρισμών και των ενστάσεων που προέβαλε η υπεράσπιση.

Ωστόσο, οι ποινές που επιβλήθηκαν ήταν συγκριτικά χαμηλές και οι ελαφρυντικές περιστάσεις αναγνωρίστηκαν σχετικά εύκολα. Οι διορισμένοι από το κράτος δικηγόροι φάνηκε να καταβάλλουν προσπάθεια και να επιδεικνύουν προσοχή στις υποθέσεις τους. Η μοναδική αθώωση ως προς την κατηγορία της παράνομης μεταφοράς προέκυψε από τον εντοπισμό κρίσιμων αντιφάσεων στη δικογραφία.

Παραμένουν, ωστόσο, ζητήματα που είχαν εντοπιστεί και σε προηγούμενες παρατηρήσεις δικών, όπως η απουσία διερμηνέων της γλώσσας Νούερ από τους επίσημους καταλόγους, παρά την επιτακτική ανάγκη για τη διαθεσιμότητά τους, καθώς και τα προβλήματα που αφορούν τα αποδεικτικά στοιχεία για τη διαπίστωση της ηλικίας των κατηγορουμένων και την απόρριψη αιτημάτων για εις βάθος εξέταση των αποδεικτικών στοιχείων.