This website uses cookies to enhance user experience.

By continuing to use this site, you agree to the use of cookies.

Samos Trial Monitoring 16-18 February 2026

February 26, 2026 Against Criminalisation

Greek version below

During the trial monitoring mission from 16th to 18th of February in Samos, the Border Violence Monitoring Network (BVMN) together with I Have Rights (IHR) monitored 8 hearings before the One-Member Appeals Court of the Aegean and 5 hearings involving 5 defendants before the Three-Member Appeals Court of the Aegean. The cases of 16/2/2026 were first instance cases, whereas the cases of 18/2/2026 were all appeal cases. The defendants were nationals of Afghanistan, Azerbaijan, Belarus, Palestine, Syria and Turkey.

Trial observers were present to assess compliance with Article 6 of the European Convention on Human Rights (ECHR) and relevant provisions of Greek criminal procedure. 

The majority of cases concerned charges under Article 25 of Law 5038/2023, relating to the unauthorised transport of third-country nationals, in certain instances with aggravating circumstances such as acting for profit or endangerment of life. Sanctions under this provision range from imprisonment of up to 10 years and fines of €30,000–€60,000 per person transported, to a minimum of 10 years’ imprisonment and fines of €60,000–€100,000 if committed for profit, and a minimum of 15 years’ imprisonment and a fine of €200,000 per person where life is endangered.

In addition, defendants faced charges under Article 83 of Law 3386/2005 for unauthorised entry, which carries a minimum three-month custodial sentence and a fine of at least €1,500. In one case,

In 2 cases charges were brought under Article 24(4) of Law 5038/2023 for facilitating the illegal entry or exit of third-country nationals, with the aggravating factor of acting for profit. The penalty amounts to at least ten years of imprisonment and a monetary fine of at least five thousand euros. If the above act was committed for profit, the penalty shall be imprisonment of at least two years and a monetary fine of at least fifty thousand euros.

In very few cases charges were brought under Article 169 PC (Disobedience – “Apeithia”), which penalises anyone who when officially ordered by the authorities, refuses (without using force) to provide a public official with the access needed to carry out a lawful act. The penalties under this article include imprisonment of up to six months or a monetary fine.

On 16/2, two cases ended in convictions on the main charges and three acquittals on the main charge with conviction for illegal entry); one case was postponed pursuant to Article 352 of the Code of Criminal Procedure, following a request by the defence in order to submit documentation concerning the defendant’s pending asylum claim and to obtain an age assessment, as the defendant asserted that he was a minor; and two cases were concluded through plea agreements, each resulting in a sentence of ten years’ imprisonment to be served.

In appellate review of first-instance judgments on the 18th of February, three convictions were upheld (with sentence reassessment in certain cases), and one first-instance decision imposing a custodial sentence was confirmed in full. No full acquittals were issued at appeal level.

Legal Representation

Defendants were represented by both state-appointed, privately appointed lawyers and lawyers from the Human Rights Legal Project. Overall, observers noted a significantly higher level of preparation and handling of case files, compared to other jurisdictions. However, in some circumstances the appointment of state lawyers on the day of the hearing led to unpreparedness, especially in certain cases, where there was no effort to locate and infer to the judges crucial documentary material that could be obtained to support oral submissions or to indicate their client’s behavior during imprisonment. This appeared to relate, in part, to limited preparation time, particularly where counsel had not been appointed from the interrogation stage, but was instead appointed on the day of the hearing. 

In cases where further thoroughness of the information and evidence was needed, the lawyers asked for, and the Court granted, postponements, so that the procedure can proceed according to the standards of a proper evidentiary procedure and a fair trial. 

In one case, although a lawyer had been appointed during the investigation, that lawyer did not appear at trial. The Court appointed a replacement lawyer from the Court catalogue to ensure the defendant’s representation during the hearing.

During the appeal hearings, defendants were likewise represented by both privately appointed and state-appointed lawyers. Defence lawyers appeared adequately prepared, following the trend monitored on the 16th of February. Observers noted that defence lawyers were given sufficient time to develop their arguments and respond to the Prosecutor’s suggestions. The appellate proceedings demonstrated active engagement between the defence, the Prosecutor, and the Judges.

Interpretation

During the monitored hearings, certified interpreters were present for all relevant languages. Interpretation was provided as follows: Russian to Greek, Arabic to English, English to Greek, and Turkish to English, English to Greek,  depending on the case. Observers noted that the Court was open to accommodating alternative interpreters proposed by defence lawyers, allowing for accurate communication when requested.

While interpretation was generally sufficient, observers note that in several instances interpretation was conducted indirectly (via English rather than directly into Greek). Such double interpretation raises concerns regarding accuracy, completeness, and immediacy of communication, and may affect the quality of defendants’ participation. From a fair trial perspective, interpretation should be provided directly from the defendant’s language into Greek to minimise risks of distortion or loss of nuance and to safeguard effective participation in the proceedings.

Length of Proceedings

Across both monitoring dates, hearings generally lasted a fair amount of time, with all procedural stages being properly addressed. Both Judge(s) and prosecutor, allowed defendants and defence lawyers ample opportunity to present apologies and defence arguments, were engaging in individualised questions about the cases and were giving time to defence lawyers and defendants to elaborate arguments. Prosecutors explained their opinions in a structured and detailed manner, and judicial decisions were reasoned and individualised, reflecting consideration of the casefiles and the circumstances of each defendant.

Claims and Objections

Among claims raised denying charges was that the defendant was not the driver, that the defendant was acting under the state of emergency, that there was a misapprehension of the law (nomiki plani), that the case is a case of self-transport instead of illegal transport, where the defendant was a passenger on the boat and the lack of intent.

Claims under Article 3, were also raised, regarding the exemption from criminalisation of the defendants who have sought asylum, but were not accepted in any case. In one case of 18/2, Article 3 was raised in relation with a case, where after the arrest of the defendant, the transported individuals were never located to testify. While Article 3 claims were not accepted by the court in any case, there was a clear tendency to apply lighter penalties than those imposed in the first instance, reflecting some consideration of individual circumstances.

An objection was raised in two cases regarding the pre-trial recognition phase. During this phase, only a single photo of the defendant was shown to other passengers, who were asked to identify whether he was the driver. Defence counsel argued that, according to procedural rules and the right to a fair trial, different photos should have been shown to ensure proper identification, instead of a single photo only from the defendant. They further argued that this procedural error should result in absolute invalidity of the process under Article 171 CCP in conjunction with Article 6 ECHR. However, the Court had to reject this objection since objections related to irregularities of the pre-trial phase must be raised before the hearing; if raised later, they are considered as ‘covered’ from the following procedures and cannot be considered at a later stage. However the defence lawyer highlighted that in any case the court should take into consideration this procedural error when shaping its judgement regarding the defendant’s guilt. 

Prosecutorial Reasoning

Unlike other courts we have observed the Samos prosecutor provided reasoned and detailed recommendations, with individualized, case-by-case analysis. In one instance, the prosecutor expressed concerns regarding a pre-trial investigator’s decision to detain a young defendant with health issues and recommended acquittal, demonstrating attentiveness to individual circumstances. Opposite to other courts where we’ve observed that to cases with similar characteristics, or with defendants of the same nationality, a templated same recommendation with a clear view towards convictions was given, here we acknowledge the effort to a factual and case- by case analysis and suggestion of acquittals where the evidence was not considered enough to substantiate guilt. This approach reflects a commitment to the presumption of innocence and a holistic evaluation of each case file.

On 18/2, even when the prosecutor recommended maintaining the first-degree guilty verdict in most cases, she consistently proposed lighter penalties than those originally imposed. This demonstrates a deliberate effort to tailor sentencing to the factual circumstances of each defendant, ensuring proportionality and fairness.

From a fair trial perspective, the Samos prosecutor, adhered closely to procedural requirements, securing acquittals and considering mitigating factors through individualized assessment and careful legal reasoning.

Decisions and Sentencing

Notably, this session saw more acquittals than convictions on the primary charges, marking a positive outcome compared to previous observations. On 16/2, two defendants received convictions of 25 years katheirksi for the main charges. All acquittals were granted due to reasonable doubts, including:

Unlike other courts observed, where templated decisions favoring convictions were common, the Samos court engaged in a holistic review of evidence and case files, proposing acquittals when evidence was insufficient. It is one of the first times where we see a Court actually not opting for convictions where evidence is not enough to substantiate guilt, but actually respecting the presumption of innocence, establishing an evidentiary threshold and actually taking into account the gravity of sentences in relation with individual circumstances. Judicial decisions generally reflected this individualized assessment, adhering to fair trial standards.

On the 18th of February, the Three-Member Appeals court generally reflected careful, individualised assessment of evidence and circumstances. For instance, in a case of a Syrian defendant with a first-instance sentence of 7 years katheirksi who raised Article 3 claims and highlighted that the transported individuals were not available to testify, the court, despite rejecting the claims,applied the mitigating circumstance of Article 84 E., reducing the sentence to 4 years filakisi per person (8 years to serve), minus time already served. The dissenting judge proposed a stricter 8-year katheirksi sentence. A defendant with a first-instance katheirksi sentence saw the prosecutor recommend a lighter sentence of 4 years filakisi, taking into account his family life and personal circumstances. The judge, however, upheld the original 20-year katheirksi sentence. In another case, a defendant with an 8-year filakisi sentence from the first instance benefited from three mitigating circumstances; the appeal court preserved the original decision, noting it was already favourable. A further case saw the court retain the first-instance katheirksi decision, despite the prosecutor suggesting a lighter 4-year filakisi sentence. The majority of judges upheld the harsher sentence, while the dissenting judge agreed with the prosecutor’s recommendation.

On 18/2 there was an effort to thoroughly hear and review the cases on an individualised basis by both the prosecutor and one of the judges, however, because the three member court decides on majority, sometimes the dissenting judges’ opinion could not be reflected in the final outcome.  In general, there was a tendency to consider mitigating factors and, in some cases, reduce sentences compared to the first instance, reflecting individualized judicial assessment and engagement with defendants’ circumstances.

Mitigating circumstances were recognised in several cases. There was some reluctance to award the mitigating circumstance of previous lawful life, but we recognise appointing the circumstance of young age. 

General Observations and conclusion

Detainees were transferred directly to the court on the morning of the hearings. In several instances, adverse weather conditions, including strong winds and storms, meant that defendants arrived immediately after a night of travel, limiting their opportunity to rest and prepare. Observers note that bringing detainees directly to court under such conditions may result in fatigue, hindered preparation, and limited consultation with legal counsel, potentially affecting the fairness of the proceedings. Furthermore, as one of the lawyers in the room highlighted, he complained that because of this transfer, lawyers had no time to discuss and prepare with their clients

Overall, observers found that the Samos courts made significant efforts to respect fair trial guarantees. There was an effort to adhere to procedural safeguards, including the recognition of individual circumstances, granting of postponements where necessary, and attentive management of hearings. While convictions continue to occur, and the underlying criminalisation of people seeking safety remains a broader concern, the courts of Samos demonstrated commitment to what should be considered as a given and not be applauded when it occurs, namely procedural integrity. Observers reiterate that Article 3 ECHR provides an important exemption from criminalisation for those seeking asylum, and we urge courts to systematically apply this safeguard in line with established case-law. Until this becomes standard practice, the Samos courts’ efforts to maintain procedural fairness represent a positive step relative to other jurisdictions.

--

Έκθεση παρακολούθησης δικών 16-18 Φεβρουαρίου 2026

Κατά τη διάρκεια της αποστολής παρακολούθησης δικών από τις 16 έως τις 18 Φεβρουαρίου στη Σάμο, το Border Violence Monitoring Network (BVMN) και το I Have Rights (IHR), παρακολούθησαν 8 συνεδριάσεις ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αιγαίου και 5 συνεδριάσεις που αφορούσαν 5 κατηγορουμένους ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου. Οι υποθέσεις της 16/2/2026 αφορούσαν πρωτοείσακτες υποθέσεις, ενώ οι υποθέσεις της 18/2/2026 αφορούσαν εκδίκαση εφέσεων. Οι κατηγορούμενοι ήταν υπήκοοι Αφγανιστάν, Αζερμπαϊτζάν, Λευκορωσίας, Παλαιστίνης, Συρίας και Τουρκίας.

 

Οι παρατηρητές δίκης παρευρέθηκαν με σκοπό την αξιολόγηση της συμμόρφωσης με το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και τις σχετικές διατάξεις της ελληνικής ποινικής δικονομίας.

 

Η πλειονότητα των υποθέσεων αφορούσε κατηγορίες βάσει του άρθρου 25 του Ν. 5038/2023, σχετικά με την παράνομη μεταφορά υπηκόων τρίτων χωρών, σε ορισμένες περιπτώσεις με επιβαρυντικές περιστάσεις όπως η τέλεση από κερδοσκοπία ή η πρόκληση κινδύνου για τη ζωή. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις κυμαίνονται από ποινή φυλάκισης έως 10 έτη και χρηματικές ποινές €30.000–€60.000 ανά μεταφερόμενο άτομο, έως κατώτατη ποινή κάθειρξης 10 ετών και χρηματική ποινή €60.000–€100.000 όταν η πράξη τελείται με σκοπό το κέρδος, και κατώτατη ποινή κάθειρξης 15 ετών και χρηματική ποινή €200.000 ανά άτομο όταν τίθεται σε κίνδυνο ανθρώπινη ζωή.

Επιπλέον, οι κατηγορούμενοι αντιμετώπισαν κατηγορίες βάσει του άρθρου 83 του Ν. 3386/2005 για παράνομη είσοδο, το οποίο προβλέπει ελάχιστη ποινή φυλάκισης τριών μηνών και χρηματική ποινή τουλάχιστον €1.500.

 

Σε δύο υποθέσεις ασκήθηκαν κατηγορίες βάσει του άρθρου 24(4) του Ν. 5038/2023 για διευκόλυνση παράνομης εισόδου ή εξόδου υπηκόων τρίτων χωρών, με την επιβαρυντική περίσταση της τέλεσης με σκοπό το κέρδος. Η ποινή ανέρχεται σε κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών και χρηματική ποινή τουλάχιστον πέντε χιλιάδων ευρώ, ενώ όταν η πράξη τελείται με σκοπό το κέρδος προβλέπεται ποινή φυλάκισης τουλάχιστον δύο ετών και χρηματική ποινή τουλάχιστον πενήντα χιλιάδων ευρώ.

 

Σε περιορισμένο αριθμό υποθέσεων απαγγέλθηκαν κατηγορίες βάσει του άρθρου 169 ΠΚ (Απείθεια), το οποίο τιμωρεί όποιον αρνείται, χωρίς χρήση βίας, να παράσχει σε δημόσιο λειτουργό την απαιτούμενη πρόσβαση για τη διενέργεια νόμιμης πράξης. Οι προβλεπόμενες ποινές περιλαμβάνουν φυλάκιση έως έξι μήνες ή χρηματική ποινή.

 

Στις 16/2, δύο υποθέσεις κατέληξαν σε καταδίκες για τις κύριες κατηγορίες και τρεις σε αθωώσεις ως προς την κύρια κατηγορία με καταδίκη για παράνομη είσοδο· μία υπόθεση αναβλήθηκε κατ’ εφαρμογή του άρθρου 352 ΚΠΔ, κατόπιν αιτήματος της υπεράσπισης για προσκόμιση εγγράφων σχετικά με εκκρεμή αίτηση ασύλου και διενέργεια εκτίμησης ηλικίας, καθώς ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι ήταν ανήλικος· ενώ δύο υποθέσεις ολοκληρώθηκαν μέσω ποινικής διαπραγμάτευσης, καθεμία με επιβληθείσα ποινή δέκα ετών φυλάκισης προς έκτιση.

 

Κατά την κατ’ έφεση εξέταση των πρωτοβάθμιων αποφάσεων στις 18 Φεβρουαρίου, τρεις καταδίκες επικυρώθηκαν (με επιβολή επιεικέστερης ποινής σε ορισμένες περιπτώσεις), ενώ σε μία υπόθεση επιβεβαιώθηκε πλήρως η πρωτοβάθμια απόφαση. Δεν εκδόθηκαν πλήρως αθωωτικές αποφάσεις σε δεύτερο βαθμό.

 

Νομική Εκπροσώπηση

Οι κατηγορούμενοι εκπροσωπήθηκαν τόσο από συνηγόρους διορισμένους αυτεπαγγέλτως όσο και από ιδιώτες δικηγόρους. Συνολικά, οι παρατηρητές διαπίστωσαν σημαντικά υψηλότερο επίπεδο προετοιμασίας και διαχείρισης των δικογραφιών σε σύγκριση με άλλα δικαστήρια. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, ο διορισμός συνηγόρων αυτεπαγγέλτως την ημέρα της δίκης οδήγησε σε ελλιπή προετοιμασία, ιδίως δε όταν δεν καταβλήθηκε προσπάθεια εντοπισμού εγγράφων προς επίρρωση των ισχυρισμών και σχετικών με τη συμπεριφορά του κατηγορουμένου κατά την κράτηση.

 

Όπου κρίθηκε αναγκαία περαιτέρω διερεύνηση, οι συνήγοροι υπέβαλαν αιτήματα αναβολής, τα οποία έγιναν δεκτά από το Δικαστήριο, ώστε η διαδικασία να προχωρήσει σύμφωνα με τις απαιτήσεις ορθής αποδεικτικής διαδικασίας και δίκαιης δίκης. Σε μία υπόθεση, παρότι είχε οριστεί συνήγορος κατά το στάδιο της ανάκρισης, αυτός δεν παρέστη στη δίκη. Το Δικαστήριο διόρισε αντικαταστάτη από τον σχετικό κατάλογο, διασφαλίζοντας τη νομική εκπροσώπηση του κατηγορουμένου.

Κατά τις εφέσεις, οι κατηγορούμενοι εκπροσωπήθηκαν επίσης επαρκώς, ενώ παρατηρήθηκε ενεργή αλληλεπίδραση μεταξύ υπεράσπισης, εισαγγελέως και δικαστών.

 

Διερμηνεία

Κατά τις παρακολουθούμενες ακροάσεις παρευρίσκονταν διερμηνείς για όλες τις απαιτούμενες γλώσσες. Η διερμηνεία παρεχόταν, ανάλογα με την υπόθεση, από ρωσικά προς ελληνικά, αραβικά προς αγγλικά και αγγλικά προς ελληνικά, καθώς και από τουρκικά προς αγγλικά και αγγλικά προς ελληνικά. Το Δικαστήριο επέδειξε διάθεση αποδοχής εναλλακτικών διερμηνέων που προτάθηκαν από την υπεράσπιση.

Παρότι η διερμηνεία ήταν γενικά επαρκής, σε αρκετές περιπτώσεις πραγματοποιήθηκε έμμεσα, μέσω αγγλικής γλώσσας και όχι απευθείας προς τα ελληνικά. Η πρακτική της διπλής διερμηνείας δημιουργεί αμφιβολίες ως προς την ακρίβεια, την πληρότητα και την αμεσότητα της επικοινωνίας και ενδέχεται να επηρεάζει την ουσιαστική συμμετοχή των κατηγορουμένων. Από την οπτική της δίκαιης δίκης, η διερμηνεία θα πρέπει να παρέχεται απευθείας από τη γλώσσα του κατηγορουμένου προς τα ελληνικά, ώστε να περιορίζεται ο κίνδυνος αλλοίωσης ή απώλειας νοήματος και κατανόησης της διαδικασίας.

 

Διάρκεια Διαδικασιών

Και κατά τις δύο ημέρες παρακολούθησης, οι συνεδριάσεις διήρκεσαν σημαντικό χρονικό διάστημα, καλύπτοντας όλα τα διαδικαστικά στάδια. Οι δικαστές και η εισαγγελέας παρείχαν επαρκή χρόνο στους κατηγορούμενους και στους συνηγόρους τους για την ανάπτυξη απολογιών και υπερασπιστικών ισχυρισμών. Οι εισαγγελικές προτάσεις ήταν δομημένες και αναλυτικές, ενώ οι δικαστικές αποφάσεις αιτιολογημένες και εξατομικευμένες.

 

Ισχυρισμοί και Ενστάσεις

Μεταξύ των αυτοτελών ισχυρισμών περιλαμβάνονταν η άρνηση οδήγησης του σκάφους, η κατάσταση ανάγκης, η νομική πλάνη, ο χαρακτηρισμός της υπόθεσης ως αυτομεταφοράς και η έλλειψη δόλου.

Προβλήθηκαν επίσης ισχυρισμοί βάσει του άρθρου 3 ΕΣΔΑ σχετικά με την εξαίρεση από την ποινικοποίηση αιτούντων άσυλο, οι οποίοι δεν έγιναν δεκτοί.

Σε δύο υποθέσεις υποβλήθηκε ένσταση σχετικά με τη διαδικασία προανακριτικής αναγνώρισης, κατά την οποία επιδείχθηκε μόνο μία φωτογραφία του κατηγορουμένου στους συνεπιβάτες, και η οποία θα πρέπει να οδηγήσει σε απόλυτη ακυρότητα κατ’ άρθρο 171 ΚΠΔ και σύμφωνα με της διατυπώσεις μιας δίκαιης δίκης. Η ένσταση απορρίφθηκε, καθώς τέτοια ζητήματα πρέπει να προβάλλονται πριν την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας.

 

Εισαγγελικές Προτάσεις

Σε αντίθεση με άλλες δικαιοδοσίες που έχουν παρακολουθηθεί, η εισαγγελέας στη Σάμο διατύπωσε αναλυτικές και εξατομικευμένες προτάσεις, προτείνοντας ακόμη και αθωώσεις όπου τα αποδεικτικά στοιχεία κρίθηκαν ανεπαρκή. Η προσέγγιση αυτή αντανακλά σεβασμό στο τεκμήριο αθωότητας και ολιστική αξιολόγηση των υποθέσεων.

Στις 18/2, παρότι προτάθηκε κατά κανόνα η διατήρηση της ενοχής, προτάθηκαν συστηματικά ηπιότερες ποινές, επιδιώκοντας αναλογικότητα.

 

Αποφάσεις και Ποινές

Η συνεδρίαση της 16/2 παρουσίασε περισσότερες αθωώσεις από καταδίκες ως προς τις κύριες κατηγορίες. Το Δικαστήριο προέβη σε ουσιαστική αξιολόγηση των αποδεικτικών στοιχείων, προχωρώντας σε αθωώσεις λόγω αμφιβολιών όπου δεν θεμελιωνόταν επαρκώς η ενοχή, επιβεβαιώνοντας την εφαρμογή του τεκμηρίου αθωότητας.

Στις 18/2, το Τριμελές Εφετείο προέβη σε εξατομικευμένη επανεξέταση των πρωτοβάθμιων αποφάσεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις μειώθηκαν οι ποινές μέσω αναγνώρισης ελαφρυντικών περιστάσεων, ενώ σε άλλες οι πρωτόδικες αποφάσεις διατηρήθηκαν αλλά με μείωση της ποινής σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση και τη σύμφωνη γνώμη της πλειοψηφίας των δικαστών. Λόγω της λήψης αποφάσεων κατά πλειοψηφία, μειοψηφούσες γνώμες υπέρ ηπιότερης μεταχείρισης δεν αποτυπώθηκαν πάντοτε στο τελικό αποτέλεσμα.

 

Γενικές Παρατηρήσεις και Συμπεράσματα

Οι κρατούμενοι μεταφέρθηκαν απευθείας στο δικαστήριο το πρωί των συνεδριάσεων, μετά από ένα ολονύκτιο ταξίδι με πολύ κακές καιρικές συνθήκες. Οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες είχαν ως αποτέλεσμα την άφιξή τους μετά από νυχτερινό ταξίδι, περιορίζοντας τη δυνατότητα ανάπαυσης και προετοιμασίας, καθώς και την επικοινωνία με τους συνηγόρους τους, όπως ειπώθηκε από έναν εκ των συνηγόρων ο οποίος υπογράμμισε την αδυναμία ουσιαστικής και επαρκούς επικοινωνίας με τους κατηγορούμενους εξ’ αιτίας της συνθήκης μεταφοράς τους.

Κατά την έναρξη των διαδικασιών, ο δικαστής του Μονομελούς Εφετείου (16/2) ζήτησε πληροφορίες σχετικά με την παρουσία και τον ρόλο των παρατηρητών. Στις 18 Φεβρουαρίου, ο προεδρεύων δικαστής τόνισε αυστηρά ότι δεν επιτρέπεται η χρήση κινητών τηλεφώνων ή η καταγραφή της διαδικασίας.

Συνολικά, οι παρατηρητές διαπίστωσαν ότι τα δικαστήρια της Σάμου κατέβαλαν ουσιαστικές προσπάθειες τήρησης των εγγυήσεων δίκαιης δίκης. Παρατηρήθηκε συμμόρφωση με βασικές διαδικαστικές εγγυήσεις, όπως η εξατομικευμένη αξιολόγηση, η χορήγηση αναβολών όπου απαιτούνταν και η προσεκτική διεξαγωγή των ακροαματικών διαδικασιών. Παρότι εξακολουθούν να επιβάλλονται καταδίκες και η ευρύτερη ποινικοποίηση ατόμων που αναζητούν προστασία παραμένει ζήτημα σοβαρής ανησυχίας, τα δικαστήρια της Σάμου επέδειξαν προσήλωση στη διαδικαστική ακεραιότητα, η οποία, ωστόσο, αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση της δικαιοσύνης και όχι εξαιρετική πρακτική. Οι παρατηρητές επαναλαμβάνουν ότι το άρθρο 3 ΕΣΔΑ συνιστά κρίσιμη εγγύηση έναντι της ποινικοποίησης αιτούντων άσυλο και καλούν τα δικαστήρια να το εφαρμόζουν συστηματικά σύμφωνα με τη σχετική νομολογία. Μέχρι να καταστεί αυτό πάγια πρακτική, οι διαπιστωμένες προσπάθειες διασφάλισης δίκαιης διαδικασίας στη Σάμο συνιστούν θετική εξέλιξη σε σύγκριση με άλλες δικαιοδοσίες.

 

---